Do whatever makes you happy

Can’t stop the feeling

10 oktober 2016

10 oktober 2015, vandaag één jaar geleden…

Het is zaterdagavond, dus mijn bestie Christine en ik gaan stappen. Meestal is Club Red in Leeuwarden vaste prik, maar vanavond gaan we wat anders doen. Wij gaan partyen op ‘De Rubberboot‘. No worries, wij zijn niet gek. We gaan echt niet klappertandend op een rubberbootje dobberen. Neenee… Volgens de omschrijving op Facebook is het vanavond alle trossen los op deephouse, cocktails en 500 man op een boevenboot. Net wat voor ons! In de auto op weg naar Kampen zijn we ons aan het voorstellen wat we er van moeten verwachten. Ach… who cares… Dat zien we straks wel. In ieder geval een keertje wat anders dan Friesland.

Als wij de boot oplopen zijn er al aardig wat mensen binnen, maar echt druk is het nog niet. Wel chill… Beneden is er deephouse en boven hebben ze urban. Net zoals in club NOA vroeger, maar dan andersom. Chris en ik hangen tegen het raam en houden de ingang een beetje in de gaten om te kijken wie er binnenkomt. Je weet maar nooit of de man van je dromen ineens binnenloopt, toch?

Maar terwijl ik sta te kijken, slaat mijn hart een keer over en weet ik niet hoe snel ik mijn rug naar de ingang moet draaien. Ik kijk Chris geschrokken met grote ogen aan en zeg: “Hij is er!”. Ze weet meteen wie ik bedoel, ook al heb ik hem al een half jaar niet gezien. “Niet waar! Echt? Waar dan?”. Achter mij hoor ik hoe mijn ex (die ik gezworen had nooit meer te willen zien) enthousiast een aantal bekenden begroet. Ik doe mijn ogen dicht en hoop ondertussen heel hard dat hij mijn bos krullen niet herkent en doorloopt.

Je weet maar nooit of de man van je dromen ineens binnenloopt, toch?

Na een tiental seconden, die eeuwen lijken te duren, doe ik mijn ogen open en kijk mijn vriendin vragend aan. “Issie weg?” Chris lacht, maar weet dat dit echt niet om te lachen is. Ze knikt en vertelt dat hij hier met zijn beste vriend is en dat ze naar boven zijn gelopen. “Wat wil je doen? Wil je naar huis?”. Het is lief van haar dat ze dat vraagt, maar hell no. We zijn hier voor een leuk feestje en die boot is groot genoeg om elkaar niet tegen het lijf te lopen. Ik stel voor om wat drinken te gaan halen aan de bar en dan bedenk ik dan wel hoe ik reageer als ik hem onverhoopt toch tegen het lijf loop. Ik wil net bestellen als ik een hand op mijn schouder voel en als ik me omdraai om te kijken wie het is, heb ik al een knuffel van hem te pakken.

Ok… Ik geloof dat we nog nooit zo’n awkward gesprek hebben gevoerd. “Hoe is het?”- “Ja goed, met jou?” – “Hoe was je reis naar Indonesië? Ik heb je blogs op de voet gevolgd” – “Oh echt? Wat leuk. Ja het was super. – *stilte* – “Maare… echt leuk om je weer te zien. Ik zie je straks, goed?”. Hij loopt weg naar zijn vriend en ik kijk Chris aan. “Dat ging best goed toch?”, zeg ik vol trots. Zo zelfverzekerd dat ik het bijna zelf geloof.

Uhu dat ging supergoed Gwen. Kan je je het einde van de avond nog herinneren. Zo dramatisch als dat onze breakup was, zo bijzonder was die avond dat onze relatie weer begon. Als in een film. Op slag weer hoteldebotel. Wij op de dansvloer met een bubbel om ons heen alsof de rest van de wereld niet bestond. Je had zo je best gedaan om niet weer voor hem te vallen. En hij voor jou. Too little too late. Maar heej… Everything happens for a reason and what’s meant to be will be. Dus ja…

Wij op de dansvloer met een bubbel om ons heen alsof de rest van de wereld niet bestond.

10 oktober 2016, vandaag

Eén jaar! Vandaag zijn we gewoon één jaar samen. Iedereen die dat had verwacht, laat je horen! *krekels*. Juist ja, helemaal niemand. Inclusief wij zelf. Het gebeurt regelmatig dat wij elkaar aankijken en lachend ons hoofd schudden. Het is bizar hoe het afgelopen jaar is geweest. Hoe we die ‘kapotte spiegel’ opnieuw hebben opgehangen (zie vorige blog Dilemma), hoe we hebben geleerd van het verleden en hoe we nog steeds elke dag van elkaar leren. Jij chaotisch, ik van de structuur. Jij impulsief, ik weldoordacht. Jij van het wakeboarden, ik van het naar jou kijken 😉 Een aanvulling op elkaar.

Zo verschillend, maar ook zo hetzelfde. We voelen elkaar perfect aan en maken elkaars zinnen af. We zitten in een sneltrein, maar deze keer op het juiste spoor. Dat we eind maart zijn gaan samenwonen in Groningen en dat we net het koopcontract voor onze nieuwbouwwoning hebben getekend. Hoe we genieten van onze tijd samen door wekelijks naar de bios te gaan, uit eten, shoppen, weekendjes weg, vakanties, Pokémon vangen (ja, dat doen wij) en bankhangen voor onze favoriete programma’s en series.

We doen zoveel leuke dingen dat we van gekheid niet eens weten wat voor ‘speciaals’ we moeten doen om ons één jaar samen te vieren. Luxeprobleem! Want is het eigenlijk niet zo dat het sowieso al speciaal is dat je zo van elkaar geniet. Dat je zo gek op elkaar bent. Absoluut! En dan heb je in de weekenden ook nog een prinsesje van bijna vier erbij. Dan verruilen we met liefde onze bezigheden voor koekjes bakken, Disneyfilms, speeltuinen, Plopsaland en eendjes voeren.

Eén jaar. Hoeveel er wel niet in één jaar kan veranderen… Could’nt be happier! Gefeliciteerd lieverd! Op naar nog heel veel van dit soort mooie jaren. Enne tips om het te vieren zijn van harte welkom 🙂

‘Sometimes two people have to fall apart to realize how much they need to fall back together.’ 

XOXO Gwen

14199368_1086687894713163_2542713684567680844_n

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Solange 10 oktober 2016 at 12:14

    Doet ze gewoon weer even. Trots op je schat xxx

  • Reply Marian 10 oktober 2016 at 17:44

    Het was inderdaad lang rustig aan het blogfront 🙂
    Leuk om te lezen dat jullie samen nog happy zijn.
    Bijzonder om te lezen dat jij niet impulsief bent , daar verschillen we toch
    van mening over hoor.
    Groeten Marian

  • Leave a Reply