Throwback blog

Game over

3 december 2015

Het is alweer een paar jaar geleden dat er een einde kwam aan de relatie tussen Rafael van der Vaart en Sylvie Meis. Het gaf mij destijds inspiratie voor een blog over de normen en waarden van tegenwoordig. Weten we eigenlijk nog wel wat normaal is? Worden grenzen niet veel te vaak veel te ver overschreden? Ieder zijn eigen referentiekader natuurlijk. En als je ex-reisleidster bent en gescharreld hebt met stereotypes zoals dj’s/barmannen/voetballers… Tsja… Dan word je horizon wel verbreed zeg maar. ‘Oordeel’ zelf!

Normaal. Wat is dat eigenlijk? Is dat met de man van je beste vriendin er vandoor gaan? Sex met je ex? Een minnaar? Vandaag de dag lijkt niets te gek en kijken we bijna nergens meer van op…

Eind 2012 leefden de middenvelder Rafael van der Vaart en zijn Sylvie Meis niet meer lang en gelukkig. Het sprookje werd, na bijna 10 jaar samenzijn, uitgeblazen. Op oudejaarsavond nog wel. Wat zouden ze geroepen hebben toen er om klokslag 12 uur met champagne geproost werd op een nieuw jaar? “Gelukkig uit elkaar!” Nu draait de roddelpers op volle toeren omdat Raf een nieuwe lover heeft. Sabia Boulahrouz. Bekende achternaam… Klopt! Het is de ex-vrouw van voetballer Khalid Boulahrouz én als klap op de vuurpijl is ze ook nog eens de beste vriendin van Sylvie. Volgens internet wenst Sylvie het kersverse koppel ‘het allerbeste’. Maar is dit oprecht of klinkt hier een bepaalde ondertoon? Je blijft toch van andermans man af! Helemaal als het de (ex)man van je vriendin is. Dat hoort niet! Toch? Of is het anno 2013 niet meer zo ‘not done’ om er vandoor te gaan met de (voormalige) liefde van je BFF?

Toen ik als reisleiding werkte hadden we een duidelijke afspraak onder de vrouwelijke collega’s. Puur om een goede sfeer in het team te behouden en geen gedoe om mannen. Heb jij iets met die zongebruinde propper gedaan? Dan blijven je collega’s er met hun grijpgrage handjes vanaf. En heb je nog niets met die gespierde beachboy gedaan, maar is dat wel je doel? Dan roep je ‘Shotgun’! Werkt ongeveer hetzelfde als de auto-versie, maar in plaats van voorin te mogen zitten heb je dan het alleenrecht om er op te gaan zitten. Of welke positie je voorkeur ook maar heeft. Shotgun zorgt er in ieder geval voor dat je de beste plek hebt. Maar wees selectief, want je mag maar één keer shotgun roepen. Blijkt je doel achteraf te hoog gegrepen of toch niet zo hot als dat je dacht? Dan mag je je shotgun ontladen en opnieuw gaan richten.

Mannen gaan niet zo diep en werken met hele andere regelingen. Onder de mannelijke seizoenswerkers op Kreta is de beruchte vijf-euro-regeling bijvoorbeeld van kracht. Want waarom zou je een vrouw voor jezelf willen houden hebben de bedenkers waarschijnlijk gedacht? Er waren eens vier goede vrienden die op het Kretenzer strand de regeling adem in bliezen. Zij deden niet aan goed vertrouwen. Zij gingen er juist vanuit dat de collega’s achter hun veroveringen aangingen. Niets ten nadele van de vrouwen, maar de waardering voor de ontdekking werd hier in geld uitgedrukt.

Heel kort door de bocht houdt de regeling het volgende in. Men neme een mannelijke werker en een vrouwelijk prooi. De barman/propper/DJ/reisleider etc. deelt de lakens met zijn tactisch uitgezochte prooi en de teller kan beginnen te lopen. De volgende jager die deze zelfde vrouw namelijk mee naar zijn hol sleept, draagt hiervoor af bij de oorspronkelijke jager. En daar doet de regeling zijn naam eer aan. “Alsjeblieft, vijf euro!”. En de derde jager die deze zelfde prooi inpalmt doet dit dubbel. Namelijk vijf euro aan zowel de oorspronkelijke als de tweede jager. En zo verder. Katsjing!! Dus wanneer je ooit op de social media een foto voorbij ziet komen met een leuke vent die een briefje van vijf euro op zijn voorhoofd heeft geplakt… Dan weet jij genoeg. Kan zomaar een jongen zijn die goed bijverdiend heeft deze zomer. Zestig euro ‘waard’ zijn blijkt volgens een van de bedenkers geen uitzondering op de regel.

Dus ja, misschien nemen we het tegenwoordig niet meer zo nauw met wat wel of niet kan. Of met wat wel of wat niet hoort. Laten we het erop houden dat het lijkt alsof vertrouwen en (zelf)respect niet meer onder de normen en waarden van onze samenleving vallen. Want wat is nu eigenlijk het rare aan de vijf-euro-regeling? Het feit dat de casanova’s geld verdienen aan het delen van hun scharrels? Of het meisje dat met meer dan tien jongens het bed deelde op het eiland. Het bestaan van breezersletjes, bangalijsten en regelingen als hierboven vinden we allemaal maar normaal. Grappig zelfs. Maar dat is het als je er goed over nadenkt natuurlijk niet. Het kan zelfs heel kwetsend zijn. Wat voor de één een spelletje is, is voor de ander misschien wel bloedserieus.

Rafael en Sylvie waren een glamourkoppel. Wij worden maar wat graag gevoerd door de roddelbladen. We smullen er van. Zolang het maar een ver-van-je-bed-show blijft. Dan is er niks aan de hand. Want we vergeten liever dat het ons ook zomaar kan gebeuren. Dat jouw vriend er vandoor gaat met jouw beste vriendin. Of dat jouw vakantieliefde je als een investering ziet. Ik hoop dat het jullie en mij bespaard blijft. Mijn advies naar de players:

“Don’t play me, but be nice! I’m not a game, I don’t come with dice!”

XOXO Gwen

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply