Dreams don't work unless you do

Harder, better, faster, stronger

6 oktober 2015

Maandag 5 oktober
Vandaag begint de nieuwe fase van mijn Ruggengraat programma. Fase 1 duurde maar één week, maar deze fase gooit er nog een week bovenop. Een nieuw voedingsschema met zo’n 400 kcal minder per dag en aan de workouts wordt een extra tabata toegevoegd. Vier minuten extra lang zwoegen. En hoe kan je een nieuwe fase beter beginnen dan in de sportschool!

Ruggengraat t-shirtAls je op maandagochtend om 6.30 uur gewekt wordt door je wekker, denk je in eerste instantie dat het een slechte droom is, maar niets is minder waar. Tijd om op te staan Gwen! Ik hoor Christine al in de badkamer, dus ik besluit maar om haar voorbeeld te volgen. Eten hoeft niet, dus het is een kwestie van tandenpoetsen, haar in een staart en gaan. En natuurlijk mijn sportoutfit aantrekken. Gisteren heb ik mezelf getrakteerd op een nieuwe sportlegging van Puma en dit weekend lag mijn eigen Ruggengraat t-shirtje op de deurmat. Een cadeautje! Ik zei: “Doe maar een S. Misschien eerst nog een beetje te klein, maar dan zorg ik straks wel dat ie past.” Tot mijn verbazing zit het shirtje als gegoten. Super! Hier kan ik wel mee shinen in de sportschool. Als ie straks maar niet te groot wordt…

Vandaag is het weer ‘legday’. Als warming up doe ik 10 x 10 squats met de halterstang. Nabil gaf als advies om de eerste 4 x 10 herhalingen met het gewicht van vorige week te doen. En er dan een schijf bij op te doen. Rechts naast me op de foto zie je ze hangen. Rood weegt 1,25 kg, groen 2,5 kg en blauw 5 kg. Ik ben natuurlijk nog maar een rookie, dus vorige week begon ik met aan beide kanten een groene schijf. 5 kg in totaal dus. Peanuts. En laat dat nou net niet de bedoeling zijn. Vandaag ga ik met de kont tot de grond (ok, zover mogelijk dan) en verdubbel ik het gewicht. Een blauwe schijf aan elke kant. Ja, dat voel ik wel, maar volgende week knal ik er een groene aan beide kanten bij. Die billen moeten burnen. Hoppatee!

Deze workout hoef ik minder lang na te denken over de oefeningen die op het programma staan, want vorige week heb ik het rijtje natuurlijk ook keurig afgelopen. Maar dan is het tijd voor de buikspieroefeningen. Die doe ik twee keer per week na een training. Na welke training maakt niet uit. Als ik ze maar doe. Maar hoe zat het nou ook alweer? Ik doe de supersets zoals ik denk dat ze goed zijn, maar na de training moet ik nog maar even checken of het wel klopt. Wel merk ik meteen dat de oefeningen me minder moeite kosten dan vorige week. Wordt mijn lichaam dan echt zo snel sterker? Achteraf blijkt de uitvoering te kloppen op de leg raise met kick na. Nabil heeft Christine een link gestuurd naar een Youtube filmpje speciaal voor deelnemers aan het Ruggengraat programma. Daar konden we dus mooi checken of we niet hele gekke dingen aan het doen waren.

En in fase twee zijn er dus twee tabata’s aan het einde van de training in plaats van één. De ‘step up’ en de ‘sprint’ zie ik op het trainingsschema staan. Ik pak het hogere bankje dat links van me op de foto staat en begin met de oefening. Heel simpel op en op en af stappen, maar jemig… Dit vraagt wel wat van mijn uithoudingsvermogen. Twintig seconden intensief, tien seconden rust en weer door. Acht keer. En bij de sprint trek ik, zoals de naam al zegt, sprints van de ene naar de andere kant. Wederom vier minuten lang.

En wat is die app dan handig. Christine is sneller dan ik. Maar dat geeft niet. Ik vraag het uiterste van mezelf. Het gaat er niet om dat je beter bent dan een ander. Als je maar een betere versie van jezelf wordt. Gewoon verstand op nul en sprintjes trekken totdat je de ‘gong’ hoort en weet dat je even een momentje rust mag nemen. Heb je dat ook altijd? Dat de seconden voorbij kruipen als je iets moet doen en dat de seconden in je pauze lijken te versnellen. Mindf*ck!

Iets na half 9 stappen Christine en ik de auto in. We hebben weer keihard gewerkt. Nu snel naar huis, met vier eieren (twee met en twee zonder eigeel) ontbijten en daarna op de fiets naar het werk. Ik heb een drukke dag voor de boeg, maar dat geldt eigenlijk voor elke dag. Om 11.00 uur heb ik een meeting en als ik de vergaderkamer binnenloop zie ik koffiebroodjes en gebakjes liggen. Er is een collega jarig. Even slikken en weer doorgaan, zegt Marco Borsato dan. Nee, gekheid. Op dit moment heb ik weinig moeite met het afslaan van lekkers. Ik hoop dit de komende twee weken ook te kunnen blijven zeggen, want mijn eerste cheatmeal is pas dan. Ik mis de twee Snack a Jacks minder helemaal niet en ook de 100 gram minder rijst/pasta doet me weinig. Fase 2 is met succes afgetrapt!

Dinsdag 6 oktober
Op dag 9 van mijn Ruggengraat programma word ik wakker en voel ik meteen de spierpijn in mijn kuiten. Het is met geen mogelijkheid te vergelijken met de spierpijn die ik vorige week na legday had, maar dat is prima. Nabil had al verteld dat het minder zou worden. Als het goed is, blijf je het voelen. Maar thank god niet meer zo heftig zoals vorige week toen een collega zei dat ik niet zo soepeltjes op mijn hakken liep. Ik weet niet wat ik erger vond. Dat hij dacht dat ik niet op hakken kon lopen of dat ik zo’n spierpijn had.

Vandaag kan ik wat langer blijven liggen, want omdat ik gisteren getraind heb, pak ik vandaag mijn rust. Terwijl ik nog lekker opgerold in mijn dekens lig, bedenk ik me ineens wat ik vannacht gedroomd heb. Soms heb ik dat. Dat ik me vlagen herinner van de beelden die vannacht op mijn netvlies stonden. En soms voel ik zelfs nog even wat ik in mijn droom voelde. En in dit geval is dat schuldgevoel. Schuldgevoel, omdat ik in mijn dromen gezondigd heb als een m*therf*cker.

Chocola, heel veel chocola. Wit en melk. Met nootjes. Met Daim. Wat smaakt dat goed!

Ik vraag me meteen af of ik me ook zo ga voelen na mijn cheatmeal over twee weken. In gedachten ben ik nu al aan het overwegen wat ik allemaal ga eten. Note to self. Ik moet nog steeds Nabil vragen hoeveel ik nou precies mag eten. Mag ik gewoon mijn maaltijd vervangen door bijvoorbeeld een pizza? Mag ik er een toetje aan toevoegen? Of mag ik gewoon compleet losgaan en eten totdat ik echt, echt, echt niet meer kan? Stiekem hoop ik gewoon op het laatste. Simpelweg omdat ik niet kan kiezen.

Wanneer ik opsta, kan ik het niet laten om op de weegschaal te gaan staan. Ik ben nog niet helemaal wakker, dus heel even denk ik dat ik weer ben aangekomen. Maar dan kijk ik nog een keer en zie ik 61,6 staan. Wow! Dat was zondag nog 62,3. En ook wanneer ik in de spiegel kijk, lijkt mijn lichaam er beter uit te zien. En ik voel me echt fitter! Ik ben benieuwd wat de teller zondag zegt. Tussentijds maar proberen er niet meer op te staan. Verpest het verrassingseffect 😉


Vandaag sluit ik in ieder geval braaf af met een lekkere salade en voordat ik ga slapen, lepel ik nog 250 gram Optimel yoghurt Griekse Stijl weg. Morgenochtend 7.00 uur weer gymtime, dus ik kijk zo nog een Grey’s Anatomy en dan ga ik lekker slapen. Of wat er negen van de tien keer gebeurt… Dat ik in slaap val, terwijl ik een serie aan het kijken ben.

Welterusten!

XOXO Gwen

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply