Dreams don't work unless you do

How bad do u want it?

26 oktober 2015

Aan de notificatie op mijn smartphone te horen, heb ik een nieuw Facebookbericht. ‘Iemand heeft iets op jouw tijdlijn geplaatst’, staat er in mijn beeldscherm. Wanneer ik doorklik naar het bericht, krijg ik een glimlach van oor tot oor.

Het is alweer maandag. Gwen, ik zit met smart te wachten op je nieuwe blog!

Meteen type ik een berichtje terug dat ik er vanavond nog één ga plaatsen. Verdorie, wat vliegt de tijd toch! Ik heb een drukke, maar leuke week achter de rug (ja, ik weet dat dat geen excuus is) en daardoor is er nog geen nieuwe blog online gekomen. Maarrr… dat heeft nu als voordeel dat ik in ieder geval genoeg te vertellen heb. Het is een hele week, dus ik ga het beknopt houden.

Week 4 (fase 3, week 1)
Het ruikt echt zo verschrikkelijk lekker in het ontbijtrestaurant van het Apollo Hotel in Breda. De geur van versgebakken broodjes, goudgele croissantjes en crispy bacon maken het er niet makkelijker op. Een lopend buffet met de wereld aan keuze qua beleg, verse jus en het enige wat ik mag pakken zijn vier gekookte eieren en een kopje thee zonder suiker. Ow ja, en een plakje kaas om mijn vetten binnen te krijgen. Uiteindelijk ziet mijn bord er als oorlogsgebied uit door de stukjes schil en uiteengevallen bolletjes eigeel die ik uit twee van mijn eieren heb geschept en baal ik ervan dat ik niet meer van het ontbijt heb kunnen genieten. Ok, spullen pakken, uitchecken en door naar kantoor voor de sitevisit van een potentiële klant.

Ook daar wordt het me niet gemakkelijk gemaakt. Tijdens de presentatie is alles tiptop geregeld en zie ik minigebakjes staan en chocoladetruffels. Focus, Gwen! Niet aan denken. Maar deze hele dag lijkt een test voor mij, want ook op de terugweg in de auto naar Leeuwarden lijken mijn collega’s alleen maar aan eten te kunnen denken. Snoepjes, koekjes… En nee, super dat het meergranen koekjes zijn, maar dan nog niet. Ff een stop bij de McDonald’s om een McFlurry te halen. Ja joh, don’t mind me! Ik hou me wel sterk. Zelfs als er iemand naast me in de bios een zak popcorn wegwerkt, ga ik niet overstag. En believe me… Popcorn is een reden voor mij om naar de bioscoop te gaan, dus dat zegt wat!

De hele week blijf ik het volhouden. En deze week is ‘volhouden’ wel een terechte omschrijving. Want daar waar ik de afgelopen drie weken geen moeite had met het alleen maar gezond eten, heb ik nu echt een verlangen naar suikers en vetten. Zou het komen door het cheaten van afgelopen zaterdag? Dat ik weer even geproefd heb hoe lekker het is om te snacken. Maar goed, ik ben nu al bijna op een derde van het Ruggengraat programma, dus ik zou wel heel dom zijn om nu op te geven. Dus ik heb doorgezet. En hoe!

McDonalds Jess

Tanden op elkaar toen ik met mijn tantezeggers Jayden, Kylano en Jesslynn de supermarkt in ging om iets lekkers mochten uitzoeken. Winegums, Doritos, Skittles… Ow how I would love to taste the rainbow right now! De jongste komt bij me slapen en natuurlijk doen we een stop bij de gouden emmetjes. En natuurlijk krijgt ze haar milkshake aardbei en patatjes niet op. Ik heb het zelfs nog mee naar huis genomen in de hoop dat ze het later zou opeten en -drinken. Maar nee hoor. Ik heb het gewoon met pijn in mijn hart weg moeten gooien. En ze kan natuurlijk Disney’s Frozen niet zonder popcorn kijken. Dus daar zat ik dan. Zij in de ban van Elsa en Olaf en ik in de ban van die grote bak met zoutigheid waar Jess met haar kleine handje in zit te graaien. En ook dat kieperde ik aan het einde van de film weer voor de helft in de prullenbak. Jupp! Met moeite.

En dan heb ik het nog niet eens over de trainingen gehad. Fase 3 betekent drie tabata’s aan het einde van een workout. In totaal twaalf minuten high intensity training. Sprinten, touwtjespringen en mountain climbers. In fase 2 lag mijn tong bijna op de grond aan het einde van de tabata sprinten, maar in fase drie gaat me dit goed af. Mijn conditie maakt sprongen en daar word ik toch best wel een beetje blij van. Ook het touwtjespringen ben ik niet verleerd. Mijn polsen hebben letterlijk en figuurlijk hun draai snel gevonden en het touw zoeft voorbij totdat de vier minuten voorbij zijn. En superhandig… Bij Fit for Free hebben ze nu Funxtion palen. Ff de app downloaden, bandje bij de balie halen en je kan je eigen trainingen bij gaan houden. En nog op een leuke speelse manier ook. Plus dat ik het erg handig vond toen mijn de batterij van mijn smartphone leeg was en ik zo toch nog een timer had. Ik ga dat apparaat volgende week in ieder geval even goed uittesten!

Maar dan waar ik deze hele week naar uit heb gekeken. Mijn cheatmeal op zaterdag. Maar voordat het zover is ’s ochtends eerst weeg- en fotomoment. Man o man… Wat was ik teleurgesteld toen ik de blokkerige cijfers in beeld zag komen. 60,8 kilo. Exact hetzelfde wat ik twee weken geleden woog. Vorige week kwam ik 0,3 aan en die is er nu weer af. 300 gram!? En daar heb ik zoveel voor gelaten en zo hard voor getraind? De moed zakt me echt ff in de schoenen en ik vraag mijn online coach, Nabil, om feedback. Het duurt even voordat hij reageert omdat hij in vergadering zit, maar ik krijg echt een megalange app waaruit blijkt hoe trots hij op me is, dat ik te streng voor mezelf ben en dat ik moet kijken naar de zieke verandering die mijn lichaam nu al heeft doorgemaakt.

Ik krabbel omhoog uit mijn zelfmedelijden en kijk naar de foto’s die ik nam op mijn eerste dag Ruggengraat. Oh, wat vond ik dat verschrikkelijk. Bah! In een collagemaker app zet ik de foto’s naast elkaar van het begin, vorige en deze week. Jeetje idd! Fuck die weegschaal. Uiteindelijk gaat het erom wat je in de spiegel ziet. En of je daar blij mee bent. En dat ben ik. Elke dag een stukje meer! Mijn buik wordt platter, mijn zandloperfiguur beter zichtbaar, mijn benen strakker en ik verlies beetje bij beetje mijn bolle toet. Ik heb geleerd dat het een fabeltje is dat spieren zwaarder zijn dan vet. Een kilo spieren is even zwaar als een kilo vet. Spieren zijn alleen qua volume kleiner en dat verklaart waarom ik wel verandering in de spiegel zie, maar niet op de weegschaal.

Maar genoeg. Let’s talk cheatmeal. In overleg met Nabil heb ik niet alleen mijn avondeten aangepast, maar mijn hele voedingsschema voor vandaag:

  • 08.00 uur – vier gekookte eieren (twee met en twee zonder eigeel)
  • 10.30 uur – 100 gram Lay’s Oven Baked Mediterranean Herbs
  • 13.00 uur – drie rijstwafels met 75 gram kipfilet
  • 16.00 uur – één Snack a Jack en 250 gram Optimel yoghurt Griekse stijl
  • 19.00 uur – één hele pizza pepperoni en een McFlurry Oreo
  • 22.00 uur – 250 gram Optimel yoghurt Griekse stijl

Ja, je leest het goed! Chips, pizza en ijs met koekjes. Doesn’t that sound like heaven? Well it sure as hell tasted like it. OMG! De zoute smaak van de chips, de knapperigheid, het deeg, het vlees en de Oreo. Het was echt hemels!! Ik heb echt nog meer genoten dan vorige week. Nog geen uur later leek het alsof het onweerde in mijn buik. Mijn lichaam is dit niet meer gewend, maar laat dat nou net de functie van een cheatmeal zijn. Het geeft je lichaam de kans om te resetten. Zo’n cheatmeal geeft je ook weer ff een energyboost. Ineens ben ik de afgelopen week met struggles vergeten. Ik ben trots op mezelf! Deze verandering in mijn lifestyle begint zijn vruchten af te werpen. Ik weet waar ik het voor doe. Die killerbody gaat er komen. En ik ben al lekker op weg, al zeg ik het zelf.

XOXO Gwen

 

 

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply