Dreams don't work unless you do

Nobody’s perfect

16 oktober 2015

Woensdag 14 oktober
Omdat ik legday gisteren heb gedaan in plaats van maandag, heb ik geen rustdag en mag ik vandaag met flinke spierpijn in mijn benen beginnen aan mijn workout. Gelukkig is de tweede training van deze week voornamelijk gericht op de rug. Christine en ik trainen weer lekker samen en deze workout vinden we alletwee de zwaarste van de drie. Omdat we ‘maar’ twee keer in de week de buikspieroefeningen hoeven te doen, slaan we die daarom vandaag over. Vooral de afsluiter van deze workout is eentje die je sloopt.

Superset + dropset
3 x 8, 12, 20 Seated row dropset
3 x 20 sec Seated leg tucks
3 x 20 sec Seated flutter kicks
3 x 20 sec Seated scissor kicks

De eerste twee weken dat ik de seated row deed, had ik bijna geen puf meer om de oefeningen erna te doen. Zoals ik eerder heb uitgelegd, is een dropset een fata morgana. Je verlaagt het gewicht, maar je verhoogt het aantal herhalingen. Uiteindelijk voelt het dus gewoon even zwaar. De uitvoering van de oefening is belangrijker dan hoeveel gewicht je erop hebt. Je kunt bijvoorbeeld als een malle aan zware gewichten lopen trekken door het teveel vanuit je schouders te laten komen, maar daar bereik je het gewenste resultaat niet mee. Zorg ervoor dat je rug niet bol gaat staan en trek de gewichten richting je buik.

Voor de overige oefeningen had ik het idee dat ik langer bezig was dan noodzakelijk. Simpele oplossing. Een timer zetten. Werkt perfect als je het mij vraagt. Op die manier ben je niet te lang, maar ook zeker niet te kort bezig.

Donderdag 15 oktober
Het is al achttien dagen geleden dat ik iets ‘lekkers’ heb gegeten. Don’t get me wrong. Nog steeds heb ik geen moeite om me aan het voedingsschema van Ruggengraat te houden, maar ik begin wel uit te kijken naar het moment dat ik mag cheaten. Ik vind het wel grappig hoe mensen reageren op mijn nieuwe lifestyle. “En hoe gaat het met je dieet?” Ik heb de neiging om te zeggen: “Ik ben niet op dieet. Ik heb een nieuwe lifestyle.” Maar dan bedenk ik me dat het ook wel prima is. Voor mij is het grootste verschil dat ik nu gezond eet, zeer regelmatig beweeg en op een manier die heel goed te doen is. Believe me. Ik heb gedieet (is dat een werkwoord?). En of het nu shakes, poeders, of een calorie-/koolhydraat-/whateverarm dieet waren. Allemaal zorgden ze ervoor dat ik binnen no time weer terug bij af was. Op dieet zijn is een kwestie van volhouden en dat is dit niet.

Vandaag zag ik op EditieNL een stuk over ‘Fitstagrammers’.  Mensen die hun afgetrainde lichamen showen op Instagram. Fajah Lourens is daar een mooi voorbeeld van met haar @mykillerbodymotivation. Maar werken die jaloersmakende strakke lijven nou daadwerkelijk motiverend? Eén ding is zeker… Je kan er in ieder geval enorm populair mee worden. Sommige van deze vrouwen hebben miljoenen volgers. Kom ik aan met mijn kleine 700 followers haha. Fajah zegt dat volgers uit drie groepen mensen bestaan.

  1. Mensen die uit de foto’s en filmpjes daadwerkelijk motivatie halen.
  2. Mensen die wegkwijnen op de bank onder het genot van een lekkere zak zoute chips.
  3. Én mensen die wel graag willen, maar waar het niet bij lukt.

Volgens een sportpsycholoog, die tijdens het stuk aan het woord is, werken de foto’s van fitstagrammers dan juist demotiverend. Mensen zijn op zoek naar iemand waar ze zich mee kunnen identificeren. Iemand die een normaal lichaam heeft of misschien wel een paar kilo’s teveel. En foto’s van de transformatie van zo’n lichaam naar een fit lichaam werken dan weer wel. Want dan wordt het ineens haalbaar. Ik herken dat! En dat is één van de redenen waarom ik je graag meeneem in mijn transformatie. Om te motiveren. En om te laten zien dat het voor iedereen haalbaar is. Als je maar wil en bereid bent er voor te werken.

Vrijdag 16 oktober
De wekker staat om 6.30 uur, maar ik realiseer me dat het mijn vrije dag is en dat ik ook prima iets langer kan blijven liggen. Niet te lang uitstellen natuurlijk. Want van uitstel komt afstel. Om 8 uur sta ik in de sportschool. Een stukkie drukker dan normaal. Nabil zei van de week tegen mij: “Ik heb in een sportschool gewerkt en motivatie zoals die van jou zag ik bij 1 op de 100.” Ik vraag hem wat hij ermee bedoelt. Hij appt: “De meeste vrouwen fietsen even een kwartiertje. Doen wat buikspieroefeningen en gaan weer.” Ah ja, ‘vroegah’ was ik precies zo’n vrouw. Maar ik wist ook gewoon niet wat ik precies moest doen. En nu weet ik dat heel goed. Ruggengraat heeft me de basis gegeven en daar kan ik mee spelen. Dus ook vandaag ben ik mezelf weer aan het uitdagen. En ik ben trots op mezelf, want het is eindelijk gelukt om drie setjes van 35 bij die ellendige shoulder press te doen en bij de meeste oefeningen er weer gewicht bij op te gooien. Om me heen zie ik mensen voornamelijk socializen. Mannen die halfleunend op een apparaat met vrouwen staan te kletsen. Ja, ook ik word aangesproken. Natuurlijk ben ik vriendelijk, maar gozer… zie je niet dat ik hard aan het trainen ben…

Nu de laatste dingen inpakken. Dit hele weekend staat in het weekend van Amsterdam Dance Event. Drie festivals met mijn vriendinnen onveilig maken. Ik kijk er naar uit. Al weet ik dat ik maandag niks waard ben. Niet zo’n goed begin van fase drie waarin ik harder ga trainen en minder ga eten. En dan ook nog te bedenken dat ik in één keer door moet naar Breda, in een hotel slaap en dan dinsdag een potentiële klant over de streep wil trekken. Hoe moet ik dat nu doen met trainen? En eten? Ik heb geen koelkast en geen fornuis in het hotel. Nabil, help!? Welcome to my busy life! Voor dit weekend in Amsterdam staat in ieder geval qua eten alles al keurig ingepakt op het aanrecht. Ik blijf het herhalen. Een goede voorbereiding is het halve werk. Morgen voor het eerst cheaten woohoo! Na het weekend laat ik weten hoe het was. En natuurlijk wat de weegschaal en de foto’s zeggen!

XOXO Gwendy

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply