Throwback blog

Stay you-nique!

29 oktober 2015

Onderstaande blog schreef ik in juni 2013. Het lentegevoel herken ik al maanden niet meer, maar het gevoel bij ‘aapjes’ kijken, voetballers checken en de hokjesgeest herken ik meteen. Generaliseren… Wie doet het niet…

We hebben er lang op moeten wachten, maar het lijkt alsof de lente eindelijk zijn weg naar ons heeft gevonden. Het zonnetje schijnt! De kleurige sexy zomeroutfits mogen uit de kast worden getrokken, want het is terrasweer. Achterover leunend met in de ene hand een zoete witte wijn en in de andere hand mijn zonnebril – zodat ik die knappert die voorbij loopt wat beter kan bewonderen – kan ik eindelijk genieten van het mooie weer. En vooral lekker ‘aapjes’ kijken. Daar beleef ik altijd plezier aan. En wie niet? Met je vrienden fantaseren over die lekkere chick in haar niets-aan-de-verbeelding-overlatende-jurkje. Of met je vriendinnen in shock reageren op die nerd van de middelbare school die ontpopt is tot een mooi boy. Of voor de fun complete levensverhalen verzinnen op basis van iemands uiterlijk.

De knappert waar ik mijn zonnebril voor af heb gezet loopt nonchalant voorbij op zijn dure sportschoenen. Een zwarte trainingsbroek hangt losjes op zijn heupen waar een stukje boxershort bovenuit piept. Hij heeft een simpel wit T-shirt met een V-hals aan en zijn arm is versierd met een full sleeve tattoo. Je kent het wel. Vol getatoeëerd met wolken, engeltjes, sterren en cijfers die vast allemaal met een hele speciale reden op zijn gespierde lichaam zijn vereeuwigd. Zijn zwarte designer tas draagt hij losjes over zijn schouder. En met het hip opgeschoren kapsel, de pilotenbril en zijn half geschoren baardje wordt het beeld afgemaakt. Mijn vriendin en ik kijken elkaar aan en roepen in koor: “Voetballer!”

Een goed voorbeeld van een stereotype. Want er bestaat een bepaald (overdreven) beeld over de profvoetballer. Hij is goed op het veld, maar heeft voor de rest nergens kaas van gegeten. Een zelfingenomen haantje met een dikke bankrekening die tijdens het uitgaan zijn conditie verloochent met veel alcohol. En niet te vergeten… een rokkenjager in hart en nieren.

Op waarheid berust? Tsja… ik ken er wel een paar die perfect aan bovenstaande omschrijving voldoen. Toen ik op Kreta werkte zag ik regelmatig teams in het betaalde voetbal het eiland, en de vrouwen die daar vertoefden, binnen no time veroveren. Eén van de spelers gaf zelfs schaamteloos aan mij toe dat hij vrouwen ‘spaart’. Alsof we de nieuwe Wuppies van de AH zijn. En een zeer bekend voormalig profvoetballer – die getrouwd en wel is – dacht mijn zusje op Curaçao naar zijn hotelkamer te ontvoeren door haar de mooiste vrouw van het eiland te noemen. Dan mag je miljonair zijn, maar daar is wel meer voor nodig dan een compliment mister hotshot…

Maar daarnaast ken ik ook jongens in het betaalde voetbal die geen kapsones hebben, een studie volgen, samenwonen en trouw zijn. Voetballers waar je een goed gesprek mee kan hebben, waar de interesse van beide kanten komt en die ook maar gewoon mens zijn.

Hokjesdenken. Iedereen doet het. Bewust of onbewust, maar iedereen doet het. Ik was reisleidster. Dus ik deed het elke week met een ander. Mijn moeder was 19 toen ze me op deze bevooroordeelde wereld zette. Een tienermoeder. En dus was ik een ongelukje. Mijn jongste zusje heeft de looks van een model. En dus is zij arrogant. Mijn zwager is moslim. En dus is hij een extremist. Het is zo gemakkelijk om mensen in een bepaalde categorie in te delen, lekker over één kam te scheren en er vervolgens als bonus nog een vooroordeel aan te plakken.

Ik geef het toe. Ik generaliseer ook. Maar het is lang niet altijd terecht. Eén van mijn bloglezers verwoorde haar mening over de hokjesgeest origineel, maar ze heeft volledig gelijk. Ik quote: “In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.” Klopt! Niemand is hetzelfde! Dus wees trots op jezelf en laat je niet vertellen wie jij bent. You were born an original so stay you-nique!

XOXO Gwendy

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply