Throwback blog

Verwacht niks en waardeer alles

22 oktober 2015

Going back to the corner where I first saw you
Gonna camp in my sleeping bag, I’m not gonna move
Got some words on cardboard, got your picture in my hand
Saying if you see this girl can you tell her where I am
– The man who can’t be moved, The Script –

Songteksten doen iets met mij. Ze raken me. ‘The man who can’t be moved’ van The Script is daar een goed voorbeeld van, maar als ik me verplaats in de tekst krijg ik een somber gevoel. Toch vind ik het tegelijkertijd romantisch. Een man die op de hoek van de straat blijft wachten waar hij de vrouw van zijn dromen heeft ontmoet. Wachten tot ze terugkomt. Als ze terugkomt… Want eigenlijk is de beste man gewoon de wanhoop nabij. Bereid om dagen, weken of een jaar te wachten op een vrouw die hem misschien allang vergeten is. Hopeloos. Hij weet wel beter, maar toch hoopt hij. Want hoop doet leven. Verwachten niet, want als je een bepaald beeld in je hoofd hebt kan het alleen maar tegenvallen. Loslaten dus. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want verwachtingen liggen overal op de loer. Verwachtingen over het weer, je werk, het weekend, de vakantie, je vrienden of ja… je potentiële lover.

No expectations is no disappointment. Een mooie uitspraak, maar het kan toch niet zo zijn dat wanneer je verwachtingen hebt je altijd teleurgesteld wordt. In feite niet, maar in de praktijk blijkt toch niets minder waar. Als je een bepaald plaatje in je hoofd hebt komt het bijna nooit 1 op 1 overeen met de werkelijkheid. Tegenwoordig streven we naar het ideaalplaatje van hoe het zou moeten zijn. Haalbaar of niet. Hoe je date van komend weekend bijvoorbeeld gaat verlopen. Ken je dat gevoel? Dat je het in gedachten al 100 keer hebt afgespeeld. Het is net een film, maar dan telkens met een ander scenario, een andere wending, een andere uitkomst. En uiteindelijk… komt geen enkele versie overeen met de werkelijkheid en heb je niet voor niets de halve nacht wakker gelegen. Je maakt je zelf gek. Wij vrouwen zijn hier meester in. Op de zaken vooruit lopen. Plannen. In de toekomst kijken. Verwachtingen hebben. Waarom? Waarom zijn we zo gefocust op het willen weten en kunnen we niet gewoon afwachten wat er op ons pad komt?

Zelf denk ik dat we teveel gevoed worden. Door sprookjes, voor de hand liggende happy endings in films met veel te knappe mannen en zoetsappige pocketromannetjes die we verlekkerd weglezen. Die verhalen zijn onze standaard. Niet realistisch dus. Want in real life verloopt het helaas allemaal niet zo soepeltjes en zijn de ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’-voorbeelden ver te zoeken. Maar waar ligt dat nu eigenlijk aan? Waarschijnlijk aan het kat- en muisspel dat mannen en vrouwen blijven spelen. De vrouw wil veroverd worden, dus in eerste instantie speel jij hard to get. Hij jaagt erop los, maar jij houdt hem op een afstandje. Maar hij houdt vol. Hij blijft moeite doen. En op het moment dat jij overstag bent, is hij zijn interesse weer verloren. Oké jammer. Zijn verlies. Time to move on. En juist op het moment dat je hem vergeten bent… BAM! Daar is hij weer met een berichtje. Jij verwacht dat hij eindelijk beseft dat hij een stomme fout heeft begaan. Waarschijnlijker is dat hij zich ‘verveelde” en jouw naam tegenkwam toen hij door zijn lange telefoonlijst van vrouwelijk schoon scrolde. Bitter? Nee, niets anders dan gebaseerd op de uitspraken van verschillende mannen die ik sprak over dit onderwerp.

Mensen vragen het me regelmatig. “Ik snap niet dat jij nog geen vriend hebt. Je bent een leuke meid, slim en je ziet er goed uit. Wat wil een man nog meer?” Ik zou het niet weten. Wat wil een man nog meer? Misschien gaat het er wel om wat ik wil. Je kunt je droomman vinden misschien wel het beste vergelijken met boodschappen doen. Zonder verantwoord boodschappenlijstje kom je ook thuis met iets lekkers in plaats van die voedingsrijke maaltijd die je in gedachten had. Dus ik behoud mijn eisen, verlaag mijn verwachtingen en laat me liever vinden. Na vele mislukte pogingen met twarrels, scharrels, kwarrels, prela’s en rela’s (lees een van mijn vorige blogs voor ontcijfering van het studentenjargon) kan het dan alleen maar meevallen. Ik verwacht geen man die ergens op een hoek van de straat op me staat te wachten, maar ik geniet en waardeer het des te meer als het leven me verrast. Ik laat het wel op me afkomen en probeer iedere dag te leven alsof het mijn laatste kan zijn. Uiteindelijk moet je eerst gelukkig zijn met jezelf voordat je gelukkig kan worden met een ander. Dus ik geniet! Happiness happens when we learn to expect nothing but appreciate everything.

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Marian 22 oktober 2015 at 22:06

    Tsja volgens mij geef je zelf het antwoord al op de vraag waar is de man in je leven. Je bent slim, leuk en ziet er goed uit en hebt straks ook nog een super strak lijf: dat vinden mannen ENG Gwen. Misschien moet je je minpunten ook eens etaleren 😉
    Toch denk ik dat mister right wel ergens rondloopt hoor!

  • Reply Gwendy Richard 26 oktober 2015 at 19:33

    Hahaha… ik moest echt ff hardop lachen om jouw opmerking. Tsja… misschien vinden mannen me idd wel eng. Ach… dan heeft mister right iig ballen 😉

  • Leave a Reply